Blek Panters: een revelatie uit Belgrado

In het vorige blogbericht over Loulou Djine heb ik ze al even aangehaald: de Blek Panters (Black Panthers) uit Belgrado. Zelf ben ik nog niet in de hoofdstad van Servië geweest, maar aan de oever van de Donau bevinden zich boten waarop fuifnummers iedere avond van muziek kunnen genieten: hiphop, disco, rockballads, turbofolk…. Je treft het er allemaal aan.

De Blek Panters zijn een zigeunerfamilie die jarenlang zes avonden per week muziek maakten op zo een boot, ‘van 11 uur ’s avonds totdat iedereen onder de tafel ligt’. Een must voor de liefhebbers van Balkangekte en een fenomeen bij muzikanten, filmregisseurs, acteurs en ander schoon volk. Ondertussen zijn ze een echte hype in heel de regio en spelen ze er de zalen plat! Het belangrijkste is echter dat hun muziek ook echt de moeite waard is! Na verschillende jaren spelen op hun boot, verscheen in 2006 een eerste fantastische cd, met als titel 'Music from Kafana live'. Nu zie ik toevallig dat ze in 2008 nog een tweede album uitgebracht hebben ('Muzika koja leci'). Daar moet ik nog even achteraan gaan!
Bekijk onderstaande filmpjes en overtuig jezelf van de uitstraling van de Blek Panters! Laat ze in onze contreien a.u.b. ook de zalen en festivals veroveren!

Loulou Djine @ La Ferme du Biéreau (Louvain-La-Neuve)

Loulou Djine is een fantastische groep! Ondanks 4 schitterende cd’s zijn ze nog altijd totaal onbekend in het Belgische wereldmuziekcircuit! Vrijdagavond traden ze op in La Ferme du Biéreau, een schitterend zaaltje in Louvain-La-Neuve, om hun recentste album Zapad voor te stellen. De verplaatsing was de moeite waard, want dit optreden is nu al een grote kanshebber om te eindigen bij mijn concerten van het jaar!
De frontman van Loulou Djine is Dragan Urlic. Deze muzikant ontvluchtte Bosnië tijdens de oorlog in 1994 en verzamelde in Parijs een groep gelijkgestemde muzikanten rond zich. Dragan wil het kapotte Joegoslavië lijmen via de muziek. We horen een heel divers Balkanplaatje, waarin echo’s van de typische Goran Bregovic-sound passeren. Een heel eigenzinnige versie van de zigeunerklassieker Djelem Djelem gaat vlekkeloos samen met de Sevdah van ‘Dilber’, een nummer dat we ook kennen van Mostar Sevdah Reunion. De bezetting Van Loulou Djine is door de jaren heen regelmatig gewisseld. Vrijdag stonden zes muzikanten op het podium. Accordeon, klarinet, percussie, gitaar en contrabas dienen als ondersteuning van Dragan Urlic, die schittert met zijn intense stem en virtuoze vioolescapades. Het is ook een echte podiumpersoonlijkheid met veel gevoel voor ‘droge’ humor. Het nummer '9/8’ is opgebouwd volgens een heel tegendraads ritme. ‘De mannen uit die streek van Joegoslavië zijn allemaal werkloos en hebben daarom tijd en behoefte aan dergelijke complexe ritmes’, aldus Dragan. Andere hoogtepunten voor mij waren het heel aanstekelijke, hitgevoelige ‘Tsole manojle’, met o.a. verfrissende versieringen op klarinet. Bij ‘Maroushka’ moest ik even denken aan de Blek Panters, een subliem groepje uit Belgrado, waarover ik het zeker een andere keer eens moet hebben op deze blog! Op de website van Loulou Djine kan je stukjes uit al hun albums beluisteren. Op hun myspacepagina kan je ook terecht voor een documentaire over de groep.

Kleztory @ Cultuurcentrum Leopoldsburg

Het eerste concert van 2010 hebben we alweer gehad! Kleztory is een groep uit Montreal (Canada), samengesteld uit klassiek geschoolde muzikanten, afkomstig uit Rusland, Frankrijk en Canada. Ze spelen Klezmer met veel aandacht voor traditie. De Franse accordeonist Henri Oppenheim fungeert als woordvoerder/leider van het ensemble. Naast de voor het genre zo typische klarinet, krijgt ook de viool regelmatig een glansrol toebedeeld. Een gitaar en bas maken het plaatje compleet. Het concert in het Cultuurcentrum Leopoldsburg was een geslaagde mix van feestelijke bruiloftsmuziek en melancholische melodieën. Bij de keuze van hun repertoire opteren zij vooral voor traditionals, o.a. van de legendarische Naftule Brandwein. Ze brachten alles heel virtuoos en met de nodige emotie en het geheel werd doorspekt met (niet altijd even geslaagde) muzikale humor. Dankzij de variatie verveelde dit concert nooit, maar toch vond ik het geheel wat voorspelbaar en niet echt beklijvend. Misschien werden we in het verleden al teveel verwend door knappe Klezmerconcerten van o.a. The Klezmatics en Brave Old World. Bekijk hieronder twee nummers, allebei afkomstig uit hun recentste album Nomade (2007): het melancholische Glazele Vayn, waarin Elvira Misbakhova schittert op viool en het feestelijke Tsivele Bulgar.

Myspacepagina van Kleztory